1 yıl geçti..

Bir yıl geçti. Kalbimi azad edeli tam bir yıl geçti.. Sessizce.. Zaman senin yüzünü git gide daha belirsizleştirirken, hayatını bir yıldır uzaktan izlememe rağmen yüzüne bakamazken bir yıl geçti.

Buhranlarım oldu, aklımı tamamen kaybettiğimi sandığım anlar oldu, daha fazla dayanamayacağımı sandığım anlar oldu. Ki hala arada sırada yokluyor beni..

Ve bugün, bir yıl sonra yine gizliden gizliye baktım yüzüne, sen yine görmedin. Senin yüzünde hep gördüğüm, bana ihtiyacı olan, hep göz kulak olmak istediğim küçük çocuk gidiyor gözlerinden. Değişiyorsun. Sen de diğerleri gibi oluyorsun. Sıradanlaşıyorsun.

Kendinden kaçıyorsun.

Ama hala ben neden senden kaçamıyorum?

30 Aralık 2009